شعرهای سر به زیر

 چروک زمان بر پوست آینه

در انبوه سیاهی؛

خطی سفید

              نیشخند مرگ است

به انتظار نشسته

در ... خم گذرگاهی.

هنگام بدرود است.

باور خیس باران

                  اما هنوز

در اندیشه ی ماندن.

ناگاه قطره ای جدا افتاده از باران

در قلب کویری خلید و

                          فریاد برآورد

" خداحافظ یاران

                  خداحافظ برای همیشه؛

ای آسمان" 

آن زمان که مسلسل،

گلوله به گلوله،

مرگ را هجا می کرد

تو ایستادی و با خونت،

واژه به واژه

عشق را معنا کردی

و امروز ...

تابوت های خالی از مرگ،

خط به خط

حدیث پیکرهاتان را بازگو می کنند

و ما با اشکهامان،

بند به بند،

با صدای بلند

آن را می سرائیم

و این ترجیع بند آمدنتان،

کاروان به کاروان

در میان اشک و باران

ما را در بحر عاشقانه تان، فرو برده است.

۱۳۸۴

 سپیدرا پیر

       تکیده و تنها

هنوز

            ایستاده بر پا

نگاه ،

      بر آسمان و بر راه

آشیانه ی کبوتر

        بر دستانش

                     _ رویای امروز و هر روز _

کبوتر گذر کرد

آه ...

مرد تبردار

             در راه